Andrzej Horubała

Andrzej Horubała

Andrzej Horubała (ur. 14 stycznia 1962 w Warszawie) – pisarz, krytyk literacki, producent i reżyser telewizyjny.


Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana i wydziału polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.


Mąż... pokaż więcej

Andrzej Horubała (ur. 14 stycznia 1962 w Warszawie) – pisarz, krytyk literacki, producent i reżyser telewizyjny.


Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana i wydziału polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.


Mąż Agnieszki, ojciec ośmiorga dzieci.


Od grudnia 1980 przewodniczący NZS Wydziału Polonistyki UW.
Współzałożyciel biuletynu Centrum Informacji Akademickiej (CIA).
Po 13 grudnia 1981 – aktywny w strukturach podziemnej „Solidarności”.
Współzałożyciel Akademickiego Ruchu Samoobrony (ARS).
Współpracownik, a później członek redakcji tygodnika Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego „Wola”.
Publikował m.in. w „Woli”, „Kulturze Niezależnej” i „Almanachu Humanistycznym”.


Po 1989 związany z „Tygodnikiem Literackim” i magazynem „Debata”,
później publikował w „Życiu”, „Rzeczpospolitej” i „Uważam Rze” .


W latach 1994 – 1996 szef programów artystycznych i rozrywkowych TVP1.
W latach 2000 – 2001 dyrektor programowy Telewizji Puls.
Dyrektor Festiwalu w Opolu oraz w Sopocie w 1995 .
Współtwórca nagrody muzycznej „Fryderyk”.


Reżyserował znane cykle telewizyjne: „Wieczór z wampirem” (RTL7), „Tygodnik Moralnego Niepokoju” (TVP2), „Wojciech Cejrowski – Boso przez świat” (TVP2), „Warto rozmawiać” (TVP1) „Jan Pospieszalski – Bliżej” (TVP Info).
Produkował i reżyserował dokumenty „2 Tm 2,3 – chrześcijański rock” (razem z Maciejem Chmielem), „Gugul – rzecz o nauczycielu”, „Rodowody niepokornych” i – wspólnie z Wojciechem Klatą – „System 09″, a także „Fantazmaty Powstania Warszawskiego”.


Autor monodramu „Mono” („Dialog” 1991:8), powieści „Farciarz” (2003), „Umoczeni” (2004), „Przesilenie” (2010) oraz zbiorów esejów – „Marzenie o chuliganie” (1999) i „Żeby Polska była sexy i inne szkice polemiczne” (2011).

180


Opublikowane teksty

  • Ars moriendi
    Nie umiemy umierać, bo nie umiemy żyć. Taką sentencją ktoś mógłby zamknąć sprawę sztuki umierania, ale prawda to niecałkowita, bo przecież ten ostatni akt naszego bytowania, ten akord finalny ma unikatową specyfikę i wymaga odrębnego...
    Ars moriendi
  • Wyjście z domu niewoli?
    Książka Mikołaja Grynberga „Księga wyjścia” to najciekawszy chyba element rocznicowych wydarzeń kulturalnych.
    Wyjście z domu niewoli?
  • Nicowanie mitu. Takiego księdza Kaczkowskiego nie znaliśmy
    Owszem, z rozlicznych książek można było coś tam sobie odtworzyć, coś podejrzewać, domniemywać, ale dopiero biografia "Jan Kaczkowski. Życie pod prąd" autorstwa Przemysława Wilczyńskiego te rozsiane po różnych miejscach sygnały scala,...
    Nicowanie mitu. Takiego księdza Kaczkowskiego nie znaliśmy
  • Smuteczki Pawła Sołtysa
    Tom "Mikrotyki" przyniósł kawałki wyśmienitej prozy, zdecydowanie wyrastającej ponad krajową przeciętność.
    Smuteczki Pawła Sołtysa
  • Ciała
    Ciała Sienkiewicza. Ciało samego autora, za młodu niewyklute, dość nikczemnej postury, chorowite, ale spragnione miłości, ciało starzejące się, niszczejące, żałosne.
    Ciała
  • Design
    Galeria Wzornictwa Polskiego. Ekspozycja stała Muzeum Narodowego w Warszawie. Kolejna wystawa, przed której zwiedzeniem warto się naczytać.
    Design
  • Elegia
    Ta wysmakowana książka składa się z przemilczeń. Półtonów, dotknięć materii, oświetlania punktowym światłem jakiegoś przedmiotu, epizodu wydobytego z odmętów zapomnienia.
    Elegia
  • Aktualna sprawa Grzegorza P.
    Gdybym był kryptopisowskim reżyserem teatralnym i nasycił już sceniczną adaptację reportażu Cezarego Łazarewicza „Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka” naprawdę fajną muzą, w tym paroma kawałkami Lecha Janerki („Lola”...
    Aktualna sprawa Grzegorza P.
  • Nienawidzę Teatru Telewizji
    Kompletnie nie wiem, po co mi ten tekst. Mam przecież też swoje drobne interesiki, które chciałbym rozwinąć w TVP, skąd przepędziła mnie PO, znów chciałbym z fasonem zajeżdżać na Woronicza, by coś tam poprodukować, mam swoich znajomych,...
    Nienawidzę Teatru Telewizji
  • Wyspiański!
    "Patriotyczną kataraktę na oczach miał ten co cię zrównał z gmachem marmurów" – pisał o Wyspiańskim w roku 1953 zgorzkniały Zbigniew Herbert w dedykowanym Jerzemu Turowiczowi wstrząsającym utworze "Wawel".
    Wyspiański!
  • Exodus, czyli droga donikąd
    Orbitowski pisać umie. Tego nie można mu odmówić. Czuć to od pierwszych stron "Exodusu".
    Exodus, czyli droga donikąd
  • Autoironiczna spowiedź
    "The Square" Rubena Östlunda – laureat Złotej Palmy w Cannes, szwedzki kandydat do Oscara, który przedarł się już przez pierwsze sito selekcyjne Akademii – to film wystudzony.
    Autoironiczna spowiedź
  • Lupa – geniusz i grafoman
    Krystian Lupa wziął do ręki arcydzieło Kafki i przerobił je na siedmiogodzinną płaską opowieść o opresywnym systemie.
    Lupa – geniusz i grafoman
  • K. jak Kaczyński
    Pomysł miał Paweł Demirski bardzo dobry: napisać dramat polityczny na podstawie książki Roberta Krasowskiego "Czas Kaczyńskiego. Polityka jako wieczny konflikt".
    K. jak Kaczyński
  • Literatura środka
    Zygmunt Miłoszewski wziął sobie urlop od kryminałów i napisał powieść „Jak zawsze” – książkę z gatunku political fiction. Słabszą zdecydowanie od serii z prokuratorem Szackim, ale przecież na swój sposób interesującą jako próba...
    Literatura środka
  • Zbłąkany nadwrażliwiec
    Andrzej Jakimowski, autor kapitalnych "Zmruż oczy" i "Sztuczek" oraz świetnego, dojrzałego "Imagine", postanowił spróbować kina zaangażowanego.
    Zbłąkany nadwrażliwiec
  • Tropami mistrza, tropami zwodziciela
    Nie ma Klementyna Suchanow silnego chwytu na Gombrowicza. I niestety zachwyty nad jej biografią "Gombrowicz. Ja, geniusz" są zdecydowanie na wyrost. Ktoś zachwala, że to najważniejsze wydarzenie literackie sezonu, ktoś stawia na równi z...
    Tropami mistrza, tropami zwodziciela
  • "Mefisto" – popłuczyny po "Klątwie"
    Trauma związana z bluźnierczą "Klątwą" Frljicia jest głębsza, niż się początkowo wydawało. Po spektaklu bałkańskiego skandalisty nie może pozbierać się cały polski teatr krytyczny. Bo co jeszcze obalać? Na co z wściekłością się rzucać,...
    "Mefisto" – popłuczyny po "Klątwie"
  • Nasze biedne dzieci i ich świat
    Nagle szok: nie najlepsza, topornawa „Reakcja łańcuchowa” Jakuba Pączka, budująca drastyczny mit pokolenia Czarnobyla, uświadamia mi, że to festiwal moich dzieci i że świat, o którym opowiadają, który z gniewem krytykują, wyszydzają, to...
    Nasze biedne dzieci i ich świat
  • Lekcja z Wencla
    A więc stało się! Wojciech Wencel, rocznik 1972, sztandarowy poeta smoleński, nie tylko celebrujący wszelkie narodowe nieszczęścia, lecz także siebie samego jako celebransa owych nieszczęść wielbiący, został wpisany do kanonu lektur...
    Lekcja z Wencla